ھازىرقى سىياسىيۇنلاردا ئەگەر ئەخلاق ، كىشىلىك ھايات قارىشى بولسا ، ئۇنداقتا ھىچقانداق بىر جۇڭگۇلىقنىڭ پۇلى يوق كىسىلىنى داۋالىتىلمىغانلىقىدىن ئۆلۇپ كىتىشىگە قاراپ تۇرالمايدۇ . ئەگەر دۆلەت مالىيەسىنىڭ ئېگىسى خەلق دەپ ئىيتساق ، ئۇنداقتا خەلقنىڭ ھاياتى ساغلاملىقى بىرىنچى ئىھتىياج بولىدۇ . بارلىق خىراجەت تەرتىۋىنىڭ ئىچىدە ، خەلىقنىڭ ھاياتى ساغلاملىقى ئۈچۈن چىقىم قىلنىدىغىنى چۇقۇم ئەڭ ئاۋال قانائەتلەندۇرۇلىشى لازىم .ئەگەر دۆلەتنى كىچىك بىر ئائىلە دىسەك ، رەھبەرلەرنى ئائىلە باشلىقىغا ئۆخشاتساق ، خەلقنى بالا دەپ قارىساق ، بالا ئاغرىپ قالسا ، ئائىلە باشلىقى ئائىلىدىكى ئىستىمال خامچوتىدا ئاۋال قايسى ئىھتىياجنى قاندۇرىدۇ ؟ جاۋابى چۇقۇم شۇكى ، بالىنى داۋالىتىش ئۇچۇن ئۆينى سىتىش ، قەرىز ئىلىشتىن باش تارتمايدۇ . بىراق بۇ خىل ئادىمىلىككە ئىگە قارارنى بىر دۆلەت قىلالمايدۇ . دۆلەتنىڭ مالىيەسىنى خەلقنىڭ تەقسىملەش ھۇقۇقى يوق ، پەقەت باج تاپشۇرۇش مەجبۇريىتىلا بار . دۆلەت مالىيەسىنىڭ زور خىراجەتلىرىدا خەلق رايى تىڭشالمايدۇ . خەلق رايى قايسى يول ئارقىلىق تىڭشىلىدۇ ؟ جۇڭگۇنىڭ تۇزۇمى ئاستىدا ، خەلق ۋەكىللىرى تەرپىدىن ئاڭلىتىلمىسا ، ئۇنداقتا توردىكى خەلق رايى جۇڭگۇ خەلىق رايىغا ھەقىقى ۋەكىللىك قىلىدىغان بۇلۇپ قالدى . چۇنكى خەلق رايى چۇقۇم ئەركىن ئىپادىلىنىشى ، چەكلەنمەسلىكى ، باستۇرۇلماسلىقى كىرەك . بىراق بىزنىڭ ئاخبارات ۋاستىللىرىمىز ھۇكۇمەتنىڭ كانىيىغا ئايلىنىپ قالغان ، ئۇلار خەلق رايىنى تاللاپ بىلدۈرىدۇ ، پەقەت ماختاش سادالىرىنىلا ئاڭلىتىپ ، تەنقىت كۆز قاراشلىرىنى باستۇرۇپ قۇيىدۇ . شۇڭا ھۇكۇمەت بىلەن خەلق ئوتتۇرىسىدا بىر چوڭقۇر يار پەيدا بولغان . بىز بىر تەرەپتىن ھۇكۇمەتنىڭ دۆلەت يەنىلا نامرات دەپ تۇرۇپ ، يەنە بىر تەرەپتىن ھەشەمەتلىك ، ئىسىل خىزمەت بىنالىرىنى سىلىۋاتقانلىقىنى ھەم خىزمەت ئەسلىھەلىرى ، ئىشخانا جابدۇقلىرىنىڭ ئەڭ ياخشى ئىىكەنلىكىنى كۇرىۋاتىمىز . ئۇلارنىڭ ئائىلە جابدۇقلىرىمۇ ئىشخانىدىكى جابدۇقلارغا يەتمەيدۇ . ئائىلىدە پۇل تىجەپ ، ئىشخانىدا ھۇزۇرىنى سۇرىدۇ . سەۋەبى ئىشخانىدىكى ئەسلىھە ، جابدۇقلارغا مالىيەدىن چىقىم قىلىنىدۇ ، يەنە كىلىپ مالىيەنىڭ خىراجەت ھۇقۇقى دەل ھۇكۇمەتنىڭ قۇلىدا ، شۇڭا چۇقۇم ئاۋال ئۆزىدە بار بولغاندا ئاندىن باشقىلاردا بولۇشى مۇمكىن ، ئۆزى كۆتۇرۇلگەندىلا ئاندىن باشقىلارغا نۆۋەت كىلىشى مۇمكىن .
ئەگەر ھازىرقى جەمئىيەت ئىللىقلىققا تولغان ديىلسە ، مەن بۇنى ھىس قىلالمىدىم . بىر قىتىم دوختۇرخانىدا نەچچە كۇن بالىنىستا يىىتىپ ، ئىككى ئادەمنىڭ ئۆلىۋالغانلىقىنى ، يەنە بىر ئۆسۇملۇك ئادەمنىڭ دوختۇرخانىدىن چىقىپ كەتكەنلىكىنى كۆردۇم . ئۆلۇۋالغانلارنىڭ بىرى ياشانغان كىشى بۇلۇپ ، كىسىلى بەك ئىغىر ئەمما پۇلى يوق ، شۇڭا ئائىلىسىدىكىلەرنىڭ ئۆزىگە قاراپ ئازاپلانماسلىقى ئۇچۇن بىنادىن سەكرىۋاپتۇ .يەنە بىرەيلەن ئاجىرىشىپ كەتكەن سىستىرا بۇلۇپ ، ئۇمۇ بىنادىن سەكرىۋاپتۇ . بۇنى ئاڭلىغان بىمارلار ئۇھ تارتىشىپ ، سىستىرانىڭ مائاشى يامان ئەمەستى ، نىمىشقىمۇ ئۆلىۋالغاندۇ دىيىشتى . ھىلىقى ئۇسۇملۇك ئادەمنىڭ ھەر كۇنلۇك داۋالىنىش چىقىمى ئائىلىسىدىكىلەرگە ئىغىر يۇك بۇلۇپ قالغاچقا ، ئۇلار ئۇنى دوختۇرخانىدىن ئىلىپ چىقىپ كىتىشكە مەجبۇر بولغان ، بەلكىم ئۇ ئۆيىدە ئۇلۇمنى كۇتۇپ ياتقاندۇ . نەچچە كۇن بالنىستا يىتىپ باشقلىلارنىڭ ھايات - ماماتىغا دائىر ھەقىقى خاتىرە فېلمنى كۆردۇم . بۇلار ئاشۇ مەدەنىيەت ‏- سەنئەت فىلىملىرىدىن ھەقىقى ،يۇرەكنى تىخىمۇ لەرزىگە سالىدۇ .
مەن ئويلايمەنكى ، ھايات - مامات تەڭرىگە باغلىق ، ئاغرنىش نە ھاجەت ؟ كېلىشىمىز ئەسلىدىلا بىزدىن بولمىغان ، شۇڭا كىتىدىغان ۋاقىتنى ئەلۋەتتە بىز بەلگىيەلمەيمىز . بىر ئادەمنىڭ ئۆزى ئىگە بولالمىغان ھاياتلىق ئىچىدە ئۆز ھاياتىنى ئۆزى بەلگىلىشى بەكمۇ قىيىن ، تولىمۇ مۇشكۇل ئىش . بۇ خىل مۇشكۇلات بىر خىل تۇسۇق ھەم بىر خىل سېگنال . بۇ سېگنال بېزگە : " سىز تەبىئەتنىڭ قانۇنيىتىگە خىلاپلىق قىلدىڭىز ، شۇڭا ھايات گۈلىنىڭ مۇشۇنداق ئىچىلىپ ‏- تۇزۇشنى قۇبۇل قىلماي ئامالىڭىز يوق " دىمەكتە .

قورغان فېلىيەتۇنلار تورى